ΟΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ 2016

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ 2016

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ 2016

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ   (ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ)

ΔΕΥΤΕΡΑ  23  ΜΑΙΟΥ  2016

                                                                ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

                                              <ΠΑΛΛΑΔΙΟ – Α. ΒΑΡΝΑΚΙΩΤΗΣ >

                                                            ΚΥΠΡΟΣ –ΑΘΗΝΑ- ΠΑΤΡΑ – ΑΙΓΙΟ

                                                              ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

Α1

  α)  Κόμμα του Γ .Θεοτόκη           ΣΕΛ.ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ :      92-93

< Το κόμμα  του Γ. Θεοτόκη… τον πυρήνα των Αντιβενιζελικών >

Το κόμμα  του Γ. Θεοτόκη ήταν πιο  μετριοπαθές από τα άλλα δύο και ζητούσε να διορθώσει αυτά που θεωρούσε  λάθη των Φιλελευθέρων. Συμφωνούσε με την πάση θυσία αύξηση των εξοπλισμών  και ζητούσε φορολογικές ελαφρύνσεις  για τους μικροεισοδηματίες. Από το κίνημα στο  Γουδί έως τη συνταγματική κρίση του 1915, μεταξύ των αντιβενιζελικών  κομμάτων το  θεοτοκικό  κόμμα είχε τη μεγαλύτερη εκλογική βάση, και έτσι αποτέλεσε  τον πυρήνα των Αντιβενιζελικών.

  β)Προσωρινή  Κυβέρνησις  της Κρήτης (1905)       ΣΕΛ.ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ : 213-214

< Η  επανάσταση είχε αποκτήσει….. πολλοί χωροφύλακες αυτομόλησαν προς τους  επαναστάτες >

Η  επανάσταση είχε αποκτήσει ισχυρά  ερείσματα σε όλη την  Κρήτη.

Οργανώθηκε ≪  Προσωρινή  Κυβέρνησις της Κρήτης ≫   στο Θέρισο, με πρόεδρο  τον Ελ. Βενιζέλο και  υπουργούς τους Κ. Φούμη  και Κ. Μάνο. Η κυβέρνηση  προέβη στην έκδοση γραμματίων για  εσωτερικό πατριωτικό δάνειο 100.000 δραχμών ,οργάνωσε υπηρεσίες οικονομικών,  συγκοινωνιών και  διοίκησης, τύπωσε γραμματόσημα και εξέδιδε την  εφημερίδα, ≪  Το Θέρισο ≫. Η χωροφυλακή,  που υπο-στήριζε τον Πρίγκιπα, δεν ήταν σε  θέση να ελέγχει τα πράγματα, καθώς μάλιστα πολλοί χωροφύλακες αυτομόλησαν προς τους  επαναστάτες.

     γ)  Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής           ΣΕΛ.ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ :        152

 <  Με  βάση το άρθρο 11…. περιουσίας των  ανταλλαξίμων.>

Με  βάση το άρθρο 11 της Σύμβασης της Λοζάνης ιδρύθηκε η Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής με έδρα την  Κωνσταντινούπολη. Την αποτελούσαν έντεκα μέλη(τέσσερις Έλληνες, τέσσερις Τούρκοι  και τρία μέλη-πολίτες ουδέτερων κατά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο κρατών) με αρμοδιότητα  τον καθορισμό του τρόπου μετανάστευσης των πληθυσμών και της εκτίμησης  της ακίνητης περιουσίας των

 ανταλλαξίμων.

Α2

                   α)                  ΣΩΣΤΟ

                   β)                  ΛΑΘΟΣ

                    γ)                  ΛΑΘΟΣ

                    δ)                   ΛΑΘΟΣ

                    ε)                    ΣΩΣΤΟ

Β1      ΣΕΛ.ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ :   α) σκέλος :  142-143  < Η επιστροφή  των προσφύγων….

           θα έπαιρναν  πάλι το δρόμο της  προσφυγιάς.>

   Η επιστροφή  των προσφύγων στη  Μικρά Ασία ξεκίνησε τους τελευταίους μήνες του 1918 μετά τον τερματισμό  του πολέμου για  την Τουρκία. Τον Οκτώβριο του 1918 συστάθηκε στην  Κωνσταντινούπολη Πατριαρχική  Επιτροπή, με σκοπό την οργάνωση του  επαναπατρισμού των εκτοπισμένων, με τη βοήθεια του Πατριαρχείου και της  ελληνικής κυβέρνησης. Η παλιννόστηση  έγινε τμηματικά, με τη μέριμνα  του Υπουργείου Περιθάλψεως, και  επιτράπηκε αρχικά να επιστρέψουν οι ευπορότεροι και  οι πρόσφυγες οι προερχόμενοι από ορισμένες μόνο περιοχές της Δυτικής  Μικράς Ασίας. Οι περισσότεροι επέστρεψαν στις εστίες τους μετά την απόβαση του  ελληνικού στρατού στη Σμύρνη,  το Μάιο του1919. Μέχρι το τέλος του 1920 η πλειονότητα  των προσφύγων είχε επιστρέψει στη Μικρά Ασία και την  Ανατολική Θράκη. Οι συνθήκες που βρήκαν στην  πατρίδα τους ήταν άσχημες,  καθώς πολλά σπίτια, εκκλησίες και σχολεία  είχαν μερικώς ή  εντελώς καταστραφεί. Επίσης,  σε κάποιες περιοχές, σε σπίτια  Ελλήνων είχαν εγκατασταθεί Μουσουλμάνοι πρόσφυγες από τις βαλκανικές  χώρες. Στα πλαίσια της  Ύπατης Αρμοστείας Σμύρνης ιδρύθηκε η ≪  Υπηρεσία Παλιννοστήσεως και Περιθάλψεως ≫, η οποία βοηθούσε όσους επέστρεφαν να αποκατασταθούν  στα σπίτια τους και τις  ασχολίες τους. Οι ειρηνικές όμως μέρες δεν  κράτησαν πολύ. Λίγους  μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1922, θα έπαιρναν  πάλι το δρόμο της  προσφυγιάς.

                            β)σκέλος :  139 < Οι ενέργειες των  Τούρκων… ανήλθαν  σε πολλές χιλιάδες >

Οι ενέργειες των  Τούρκων προκάλεσαν μεγάλο κύμα φυγής προς την Ελλάδα. Στα  σπίτια που εγκατέλειψαν οι  Έλληνες, οι τουρκικές αρχές εγκατέστησαν Μουσουλμάνους μετανάστες από τη Σερβία, τη Βουλγαρία , την Αλβανία και την Ελλάδα. Οι διώξεις και οι εκτοπίσεις του ελληνικού στοιχείου  συνεχίστηκαν, με

μικρότερη όμως  ένταση, και κατά τα  επόμενα χρόνια, μέχρι το  τέλος του πολέμου, το 1918, και επεκτάθηκαν  και σε άλλες περιοχές (Μαρμαράς , Πόντος κ.ά.).Οι πρόσφυγες  που έφθασαν στην Ελλάδα  το διάστημα αυτό ανήλθαν  σε πολλές χιλιάδες.

Β2     ΣΕΛ.ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ :        157-158    <  Η αστική  στέγαση συνάντησε…. σε προσφυγικές  οικογένειες για τη στέγασή  τους.>

Η αστική  στέγαση συνάντησε περισσότερα εμπόδια από την αγροτική. Ο αριθμός των  προσφύγων ήταν μεγάλος, τα  ανταλλάξιμα (μουσουλμανικά)σπίτια στις πόλεις  ήταν λίγα και τα οικιστικά προγράμματα του κράτους  καθυστερούσαν, λόγω των  πολιτικών

ανωμαλιών και της  κακής οικονομικής κατάστασης κατά  τις δεκαετίες του 1920 και του 1930. Πρόβλημα επίσης  αποτελούσε η περιπλάνηση των αστών  προσφύγων από πόλη σε πόλη  για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι περισσότεροι πρόσφυγες στις πόλεις τα πρώτα  χρόνια εργάζονταν περιστασιακά, είτε κάνοντας ≪  μεροκάματα ≫  στις οικοδομές, σε εργοστάσια  και βιοτεχνίες, είτε ως πλανόδιοι μικροπωλητές και μικροκαταστηματάρχες. Άλλοι  δούλεψαν ως ναυτερ-

γάτες και εργάτες  σε δημόσια έργα στις  πόλεις ή στην ύπαιθρο (αρδευτικά και

αποστραγγιστικά  έργα, διάνοιξη δρόμων, κατασκευή  ή επέκταση λιμανιών κ.ά.).

      Η αστική στέγαση  ξεκίνησε από την Αθήνα με τη δημιουργία τεσσάρων συνοικισμών: της Καισαριανής, του Βύρωνα, της Νέας Ιωνίας στην Αθήνα και της Κοκκινιάς στον Πειραιά. Για τη

στέγαση των αστών  προσφύγων υιοθετήθηκε η δημιουργία συνοι-κισμών με επέκταση των  πόλεων στις οποίες αυτοί ήταν  προσωρι-

να  εγκατεστημένοι. Προκρίθηκε –εκτός από σπάνιες  εξαιρέσεις– το σύστημα  της ανέγερσης μικρών κατοικιών, μονοκατοικιών/ διπλο-

κατοικιών / τετρακατοικιών,  μονοώροφων ή διώροφων, με ένα  ή δύο δωμάτια, κουζίνα και τους αναγκαίους βοηθητικούς χώρους Το κράτος ή η ΕΑΠ ανέθεταν την ανέγερση των συνοικισμών  σε εργολάβους ή φρόντιζαν να εφοδιάζουν τους πρόσφυγες με τα απαραίτητα  μέσα για να κατασκευάσουν οι  ίδιοι τα σπίτια τους. Η οικοδόμηση των συνοικισμών,  ελλείψει χρόνου και χρημάτων, συχνά δε συνδυαζόταν με έργα υποδομής (ύδρευση, αποχετευτικό σύστημα ,οδικό δίκτυο, χώροι πρασίνου κ.ά.). Παρά  την ομοιομορφία που επικρατούσε, υπήρχε ελαφρά διαφοροποίηση των κατοικιών  του ενός συνοικισμού από τις κατοικίες του άλλου, ως προς το εμβαδόν,  την ποιότητα κατασκευής και τη λειτουργικότητα. Ιδρύθηκαν  ακόμη προσφυγικοί οικοδομικοί συνεταιρισμοί και χορηγήθηκαν άτοκα δάνεια σε προσφυγικές  οικογένειες για τη στέγασή  τους.

                                                           ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΗΓΩΝ

      ΚΕΙΜΕΝΟ  Α

ΕΙΝΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΗ.ΩΣ ΠΡΟΣ   ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΕΧΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΡΩΤΟΓΕΝΝΗ.

ΚΕΙΜΕΝΟ Β

ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ.

Γ1  α)      ΣΕΛ.ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ :      78  

<< ΜΕΣΑ ΣΕ  ΣΥΝΘΗΚΕΣ…  ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ>

Μέσα σε συνθήκες κυβερνητικής αστάθειας και εμφυλίου πολέμου, η

Εθνοσυνέλευση χρειάστηκε δύο ολόκληρα χρόνια για να φτάσει στην ψήφιση συντάγματος. Ως πολίτευμα ορίστηκε η  βασιλευομένη δημοκρατία αντί της μέχρι τότε συνταγματικής μοναρχίας. Κατοχυρώθηκαν μεταξύ άλλων η αρχή τη λαϊκής κυριαρχίας, η άμεση, μυστική και καθολική (για τον ανδρικό πληθυσμό)ψήφος με σφαιρίδια, η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και η ελευθερία του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι, η οποία άνοιγε το δρόμο για την ελεύθερη συ-γκρότηση κομμάτων. Τα κόμματα θεωρήθηκαν απαραίτητα για την έκφραση της βούλησης της κοινής γνώμης, με το επιχείρημα ότι η εναλλακτική λύση είναι οι συνωμοτικοί κύκλοι ή οι  βιαιοπραγίες.

Παρά  την έντονη αντίδραση του βασιλιά Γεωργίου Α΄, η Εθνοσυνέλευση επέβαλε την αρχή να  προέρχεται η κυβέρνηση από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία .Αυτό που δεν ορίστηκε με  σαφήνεια, διότι θεωρήθηκε αυτονόητο, ήταν ότι ο βασιλιάς όφειλε να δώσει την εντολή  σχηματισμού κυβέρνησης σε βουλευτή του κόμματος που είχε την εμπιστοσύνη  της πλειοψηφίας της Βουλής.

  

     β)        ΣΕΛ.ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ :        79 

< Ο Γεώργιος εκμεταλλεύτηκε…. σε μεταβολή του  πολιτικού τοπίου.>

Ο Γεώργιος εκμεταλλεύτηκε αυτήν την ασάφεια, για  να διορίζει κυβερνήσεις της αρεσκείας του, μέχρι την ψήφιση της  αρχής της δεδηλωμένης  το 1875. Η ιδέα ανήκε στον νέο τότε πολιτικό Χαρίλαο Τρικούπη,  ο οποίος υποστήριξε δημόσια ότι μόνη λύση στο πρόβλημα της πολιτικής  αστάθειας ήταν η συγκρότηση δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, σύμφωνα με το  πρότυπο της Αγγλίας. Για να  καταστεί αυτό

δυνατόν, έπρεπε ο βασιλιάς  να αναθέτει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης μόνο σε πολιτικό ο οποίος  σαφώς είχε τη «δεδηλωμένη» εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των βουλευτών. Αυτό  θα στερούσε από τα κόμματα μειοψηφίας τη δυνατότητα να σχηματίζουν κυβέρνηση, θα τα  ωθούσε σε συνένωση με τα μεγάλα και θα είχε ως αποτέλεσμα σταθερότερες  κυβερνήσεις πλειοψηφίας. Ο βασιλιάς, υπό την πίεση της αντιπολίτευσης  και του επαναστατικού αναβρασμού του  λαού,

υιοθέτησε  τελικά την άποψη του  Τρικούπη, η οποία αποτελεί  τομή στην πολιτική ιστορία της χώρας , καθώς οδήγησε σε μεταβολή του  πολιτικού τοπίου.

ΚΕΙΜΕΝΟ Α

ΚΕΙΜΕΝΟ Β

ΚΕΙΜΕΝΟ Γ

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΩΣ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΗ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΑ.

Δ1   α)      ΣΕΛ.ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ :    25  <   Η οριστική αντιμετώπιση….. σε ικανοποιητικό βαθμό.>

   /  43-44  <  Το αποφασιστικό  βήμα…  στο επίκεντρο του κρατικού ενδιαφέροντος  >

Η οριστική αντιμετώπιση του  προβλήματος έγινε με νομοθετικές ρυθμίσεις κατά την περίοδο 1870-1871. Στόχος  των νομοθετημάτων ήταν να εξασφαλιστούν κατά προτεραιότητα οι ακτήμονες  χωρικοί, με την παροχή γης, απαραίτητης για την επιβίωσή τους.  Ταυτόχρονα, το κράτος προσπαθούσε να εξασφαλίσει, μέσα από τη  διαδικασία της εκποίησης, τα μεγαλύτερα δυνατά έσοδα, που θα έδιναν μια ανάσα στο διαρκές δημοσιονομικό  αδιέξοδο. Οι στόχοι ήταν αντιφατικοί και στην πραγματικότητα μόνο ο πρώτος  επιτεύχθηκε σε ικανοποιητικό

βαθμό.

Το αποφασιστικό  βήμα προς την ολοκλήρωση της αγροτικής μεταρρύθμισης έγινε στα ταραγμένα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου και του ≪ εθνικού διχασμού ≫. Το 1917 η κυβέρνηση  του Ελευθερίου Βενιζέλου στη  Θεσσαλονίκη

αποφάσισε  την ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης. Ο στόχος ήταν διπλός: αφενός η στήριξη και ο πολλαπλασιασμός  των ελληνικών ιδιοκτησιών γης στις νεοαποκτηθείσες περιοχές και αφετέρου η αποκατάσταση  των προσφύγων και η πρόληψη κοινωνικών εντάσεων στον αγροτικό  χώρο. Με βάση αυτά τα νομοθετήματα η απαλλοτρίωση των μεγάλων  αγροτικών ιδιοκτησιών έγινε δυνατή στα αμέσως μετά τον πόλεμο χρόνια,  όταν η ανάγκη αποκατάστασης  των προσφύ-

γων βρέθηκε  στο επίκεντρο του κρατικού ενδιαφέροντος

      Β)        ΣΕΛ.ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ :     25   < Σύμφωνα με τις σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις….. εθνικής αυτής ιδιοκτησίας     /   44-45   < Η αναδιανομή  που έγινε… άλλα κράτη της Ευρώπης (Ισπανία, Βουλγαρία, Ρουμανία κ.λπ.)

Σύμφωνα με τις σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις, οι δικαιούχοι αγρότες μπορούσαν να αγοράσουν όση γη ήθελαν, με ανώτατο όριο τα 80 στρέμματα για ξηρικά εδάφη και τα 40 στρέμματα για αρδευόμενα. Από το 1870 ως το 1911 διανεμήθηκαν 2.650.000 στρέμματα με 370.000 παραχωρητήρια, πράγμα που δείχνει ότι οι φιλοδοξίες ή οι δυνατότητες των αγροτών για απόκτηση καλλιεργήσιμης έκτασης ήταν περιορισμένες αλλά και ο πολυτεμαχισμός της γης ήδη

μεγάλος. Πρέπει να επισημανθεί ότι για τις περιοχές που χαρακτηρίζονταν ως φυτείες, ελαιόδενδρα και αμπέλια, ο μέσος όρος έκτασης των ιδιοκτησιών ήταν σαφώς μικρότερος εκείνων που προορίζονταν για  καλλιέργεια δημητριακών.

Επρόκειτο  όμως για σημαντική διανομή καλλιεργήσιμων γαιών, ιδιαίτερα αν συγκριθεί με τα 600.000 στρέμματα  εθνικών γαιών που είχαν διανεμηθεί τα προηγούμενα χρόνια, από το 1833 μέχρι το 1870. Ωστόσο  μόνο το 50% περίπου του αντιτίμου των παραχωρούμενων γαιών πληρώθηκε  τελικά στο κράτος από τους

 αγοραστές της εθνικής αυτής ιδιοκτησίας.

Η αναδιανομή  που έγινε έφτασε στο 85% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων στη Μακεδονία και στο 68% στη  Θεσσαλία. Στο  σύνολο της καλλιεργήσιμης γης της χώρας το ποσοστό αυτό ανήλθε  σε 40%. Μετά από  λίγα χρόνια, κάτω από την πίεση του προσφυγικού προβλήματος, η αγροτική μεταρρύθμιση ολοκληρώθηκε και οδήγησε την αγροτική οικονομία  της χώρας σε καθεστώς μικροϊδιοκτησίας. Με τη σειρά της η νέα κατάσταση δημιούργησε νέα προβλήματα.  Οι μικροκαλλιεργητές δυσκολεύονταν να  εμπορευματοποιήσουν την παραγωγή τους και έπεφταν συχνά θύματα των εμπόρων.  Για  να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση προωθήθηκε η ίδρυση της Αγροτικής Τράπεζας, κρατικών οργανισμών παρέμβασης και παραγωγικών συνεταιρισμών. Το αγροτικό  ζήτημα απέκτησε έτσι νέο περιεχόμενο,  χωρίς να προκαλέσει τις  εντάσεις που γνώρισαν άλλα κράτη της Ευρώπης (Ισπανία, Βουλγαρία, Ρουμανία κ.λπ.).

                                             ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΑΓΓΕΛΟΣ-ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΑΡΝΑΚΙΩΤΗΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ 2016

ΘΕΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ 2016

YΠΑΡΧΕΙ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΣΚΕΨΗΣ;

                                   YΠΑΡΧΕΙ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΣΚΕΨΗΣ;

   Έχω πολλές αφορμές για να καταλήξω σ’ ένα τέτοιο συμπέρασμα. Η εποχή μας δεν ξεκίνησε προχθές, ούτε πριν 2-5 χρόνια.

    Ψάχνοντας το αρχείο μου, βρήκα ένα άρθρο μου, που είχα δημοσιεύσει σε άλλη τοπική εφημερίδα στις 15 Ιουλίου του 2005 με τίτλο: «quo vadis Eurora?»=Για πού βαδίζεις Ευρώπη; Έντεκα χρόνια μετά διαπιστώνω από διάφορες αφορμές ότι πρώτα οι Ευρωπαίοι και ακολούθως  οι Έλληνες «έχασαν το μυαλό τους. Ίχνος σκέψης! Και αναφέρω κάποια παραδείγματα για να διαπιστώσετε κι εσείς την αλήθεια.

     1) Έκαναν τα μνημόνια για να βγούμε από την κρίση. Μέχρι τώρα έκαναν τρία και ομολογούν κυνικά. «Κάναμε λάθη.» Στην Κύπρο γιατί δεν κάνανε… λάθη. Στις άλλες χώρες, βόρειες και νότιες γιατί δεν έκαναν λάθη;

   2) Ο τρόπος που σκέπτονται δεν είναι αιτιαρχικός, αλλά αιτιοκρατικός, μηχανοκρατικός. Δεν μπορεί να εκβιάζεις το αποτέλεσμα επειδή έχεις γνωστή, δεδομένη την αιτία. Πρέπει να λάβεις υπόψη σου και τον παράγοντα άνθρωπο. Δεν μπορείς να λες: θέλω 2 δις από τα καύσιμα. Και λες: «Πόσα κάψανε πέρυσι»; Τόσα. Άρα, αν θα βάλεις 2% πιο πάνω το φόρο θα βγάλεις τόσα. Είναι λάθος… κύριε. Γιατί απλούστατα την επόμενη χρονιά δεν έκανε το ίδιο κρύο, ο δε άνθρωπος καταναλωτής για πολλούς λόγους δεν πήρε την ίδια ποσότητα. Δε θα πέσεις έξω;

   3) Την ίδια λογική ακολουθούν και οι δικοί μας ομόλογοι. Πρόσφατα έγιναν εκλογές σε τοπικό επίπεδο για όργανα τοπικής οργάνωσης. Και τι εντολή έδωσαν (οι πιο πάνω, οι πιο κάτω, οι πέρα, οι δώθε, δεν έχει σημασία) αυτοί τέλος πάντων που είχαν το δικαίωμα: «Δε θα ψηφίσουν αυτοί που δεν ψήφισαν για πρόεδρο». Και ρωτώ: Τη σκέφτηκαν καθόλου αυτή την πρόταση;

 α) Ποιος μπορεί να στερήσει το δικαίωμα της ψήφου από το λαό; Μόνο η δικαστική εξουσία και πάλι ως παρεπόμενη ποινή. Και ποια σαφήνεια υπήρξε; Αυτός που δεν ψήφισε την πρώτη; Τη δεύτερη φορά; Καθόλου; 

β) Ποιος διευκρίνισε αν θα  ψήφιζαν και οι << λοιποί συγγενείς >> από άλλα κόμματα και μάλιστα να βάλουν και υποψηφιότητα;

 γ) Γιατί να συνδεθούν οι δυο εκλογές; Μήπως δεν πρέπει να ψηφίσουν (οι απόντες) στις προεδρικές και στις εθνικές; Ποια σοφά μυαλά τα σκέφτηκαν αυτά;

δ)Και τελειώνω με μια ακόμη «σοφή» απόφαση. Το σύστημα των πληρωμών με δόσεις. «ΤΕΒΕ, ΙΚΑ ,ΔΕΗ κ.ά. οργανισμοί λέει η ρύθμιση «θα πληρώνεις με δόσεις αλλά, προϋπόθεση είναι να πληρώνεις και τα τρέχοντα! >>
Αγαπητοί μου σοφοί, αν ο οφειλέτης, μπορούσε να πληρώνει τις υποχρεώσεις του, τις τρέχουσες, δε θα έφτανε να χρωστάει! Τώρα, τι του λέτε, θα πληρώνεις τις τρέχουσες 100€ ας πούμε, πλήρωνε και άλλες 40 για τις οφειλές! Κι αυτό είναι διευκόλυνση; Νομίζω πως δε χρειάζονται άλλα παραδείγματα.

  Κάποιοι είναι όχι απλώς ακατάλληλοι, αλλά και επικίνδυνοι, όταν κυβερνούν. Γι’ αυτό έλεγε ο Πλάτων: «αἰσχρόν  τό υπό  πονηροῦ ή ανόητου ἄρχεσθαι».

                                                                        ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΑΡΝΑΚΙΩΤΗΣ

                                                                               ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

                                                                 Dr Φιλοσοφίας της Ιστορίας

                                                   Διευθυντής του εκπαιδευτικού  οργανισμού

                                                             < ΠΑΛΛΑΔΙΟ- Α. ΒΑΡΝΑΚΙΩΤΗΣ > 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 2016

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  20  ΜΑΙΟΥ  2016

                                                                ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

                                               <ΠΑΛΛΑΔΙΟ – Α. ΒΑΡΝΑΚΙΩΤΗΣ >

                                                            ΚΥΠΡΟΣ –ΑΘΗΝΑ- ΠΑΤΡΑ – ΑΙΓΙΟ

                                                              ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

Α 1

α) ΝΕΟΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ:    ΣΕΛ. ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ : 66-67

Οι Οθωμανοί Τούρκοι ανέπτυξαν εθνικό κίνημα, με μεγάλη

καθυστέρηση και με στόχο να προληφθεί ο περαιτέρω ακρωτηριασμός

  της αυτοκρατορίας. Το τουρκικό εθνικό κίνημα εκδηλώθηκε ως αντίδραση στις επεμβάσεις των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων και στην πρόσφατη προσπάθεια των λαών της περιοχής να τερματίσουν την τουρκική κυριαρχία στην Ευρώπη, καθώς και ως ρήξη με το καθεστώς του σουλτάνου , που είχε αποδειχτεί  ανίκανο να

αντιδράσει  αποτελεσματικά εναντίον των εχθρών της  αυτοκρατορίας. Το Νεοτουρκικό Κίνημα του 1908, που  υποσχέθηκε στους λαούς της αυτοκρατορίας ισονομία, ισοπολιτεία και ευρύτατο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, είχε ως στόχο τον εκτουρκισμό της  αυτοκρατορίας. Ο στόχος αυτός εκδηλώθηκε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913) και κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) και πήρε τη μορφή της εθνοκάθαρσης  της αυτοκρατορίας με την εκδίωξη των χριστιανών  της χώρας

β) ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΟ:  ΣΕΛ. ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ:  107-108

Κατά την ίδια περίοδο η εξωτερική πολιτική της χώρας προσδιοριζόταν, και αυτή, από τις επιπτώσεις της γενικότερης κρίσης στις σχέσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών. Η ισορροπία που είχε αποκαταστήσει ο Βενιζέλος στο επίπεδο των διμερών επαφών με τους βαλκανικούς γείτονες και με τις μεγάλες δυνάμεις κατέρρεε οριστικά. Η Ελλάδα συνυπέγραψε, στις 9 Φεβρουαρίου1934, το τετραμερές Βαλκανικό Σύμφωνο  με τη Γιουγκοσλαβία, τη Ρουμανία και την Τουρκία,

προκειμένου οι χώρες αυτές να προασπίσουν από κοινού την εδαφική ακεραιότητά τους απέναντι στην ≪ αναθεωρητική ≫ πολιτική που είχε υιοθετήσει η Βουλγαρία. Με τον τρόπο όμως αυτόν η Ελλάδα τασσόταν και συμβατικά υπέρ του ευρύτερου μετώπου που είχε συγκροτηθεί, υπό την ηγεσία της Γαλλίας, από τους οπαδούς της διατήρησης του καθεστώτος  των Συνθηκών της Ειρήνης. Μολονότι η αποφυγή της εμπλοκής σε έναν νέο ευρωπαϊκό πόλεμο φαινόταν να αποτελεί κοινή επιδίωξη όλων των ελληνικών πολιτικών  δυνάμεων, οι μεταβενιζελικές κυβερνήσεις υιοθετούσαν στην πράξη μια τακτική που θα ήταν  δυνατόν να οδηγήσει στο ανεπιθύμητο αυτό αποτέλεσμα.

γ)  ΕΟΚΑ : ΣΕΛ. ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ : 163-164

Την  1η Απριλίου 1955 άρχισε  ο κυπριακός ένοπλος αγώνας από  την ΕΟΚΑ

(Εθνική Οργάνωσις  Κυπρίων Αγωνιστών). Ανώτατος πολιτικός  ηγέτης του

Αγώνα  ήταν ο Μακάριος. Στρατιωτικός  ηγέτης ήταν ο κυπριακής  καταγω-

γής  αρχηγός της ΕΟΚΑ, συνταγματάρχης Γεώργιος Γρίβας,  γνωστός με το

ψευδώνυμο  ≪ Διγενής≫.

Το 1955-1959  έχασαν τη ζωή τους, πολεμώντας για

την ελευθερία, πολλοί  νέοι Έλληνες Κύπριοι, όπως

 ο Γρηγόρης  Αυξεντίου

και ο Κυριάκος  Μάτσης (το 1957 και 1958 αντίστοιχα ) ή

 ο Μιχάλης  Καραολής

και ο Ανδρέας  Δημητρίου (οι πρώτοι που απαγχονίστηκαν  από τους

Βρετανούς  το 1956).

 Ο ίδιος ο Μακάριος  εξορίστηκε από τους Βρετανούς

στις Σεϋχέλλες τον  Μάρτιο του 1956. Η Τουρκία , από την πλευρά  της, δι-

εκδίκησε τη διχοτόμηση  της νήσου. Τον Φεβρουάριο του  1959 η ελληνική

κυβέρνηση του  Κ. Καραμανλή, με υπουργό Εξωτερικών  τον Ευάγγελο Αβέ-

ρωφ-Τοσίτσα , διαπραγματεύτηκε με την Τουρκία  τις Συμφωνίες Ζυρίχης

και  Λονδίνου, που δημιουργούσαν ένα ανεξάρτητο κυπριακό κράτος, αποκλείοντας και την ένωση και τη διχοτόμηση. Η Βρετανία διατήρησε δύο στρατιωτικές βάσεις στη νήσο. Πρώτος Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέχτηκε ο Μακάριος. Η ανακήρυξη της κυπριακής ανεξαρτησίας έγινε τον Αύγουστο του 1960.

Α2     α)   ΛΑΘΟΣ

          β)  ΛΑΘΟΣ

          γ)   ΣΩΣΤΟ

          δ)   ΛΑΘΟΣ

          ε)   ΣΩΣΤΟ

Β1   :   < ΣΕΛ. ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ : 35-36 >

Τον αρχικό γενικό ενθουσιασμό για τον νεαρό ηγεμόνα από  τη Βαυαρία  σκίασε αργότερα η διάχυτη δυσαρέσκεια ορισμένων κύκλων, οι οποίοι  έκριναν πως θίγονται τα συμφέροντά τους από την πολιτική της  βασιλικής κυβέρνησης. Πολλοί από τους παλαιούς άρχοντες, οι οποίοι είχαν εν πολλοίς  διατηρήσει ή και ενισχύσει

την  προεπαναστατική τους επιρροή και δύναμη κ ατά τη διάρκεια του Αγώ-

να, δεν  έκρυβαν τη δυσαρέσκειά τους, διότι βρέθηκαν  παραγκωνισμένοι

από τα δημόσια  πράγματα. Τα συντηρητικά  αυτά στοιχεία συμμάχησαν

κατά της απόλυτης  μοναρχίας με φιλελεύθερους πολιτικούς και  διανοου-

μένους, οι οποίο ι δυσανασχετούσαν με την άρνηση του  μονάρχη να πα

ραχωρήσει  Σύνταγμα. Συντηρητικοί κύκλοι της Εκκλησίας εξάλλου καλλιέργησαν στον λαό τη δυσαρέσκεια για την πράξη της ανακήρυξης του  αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ελλάδος* και τη διοικητική της αποδέσμευση από το Οικουμε-

νικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Τα ετερόκλητα αυτά στοιχεία του δημόσιου

βίου υποχρέωσαν τον Όθωνα, την 3η Σεπτεμβρίου 1843, διά της στρατιωτικής φρουράς της Αθήνας, να συγκαλέσει εθνοσυνέλευση και να παραχωρήσει Σύνταγμα. Ήταν η αφετηρία του κοινοβουλευτικού βίου της χώρας .Με την επικράτηση της Επανάστασης της 3ηςΣεπτεμβρίου, όπως αποκλήθηκε το στρατιωτικό

αυτό κίνημα,  επανήλθαν στα πράγματα οι παλαιοί άρχοντες, ενδεδυμένοι τον κοινοβουλευτικό μανδύα και πανίσχυροι. Δεν ήταν  όμως τόσο

ισχυροί  απέναντι στον μονάρχη όσο απέναντι στον λαό, επειδή δεν υπήρχαν ακόμη οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξη σταθερών  πολιτικών κομμάτων, που θα εξασφάλιζαν ομαλό πολιτειακό βίο  και ουσιαστικό έλεγχο της βασιλικής  εξουσίας. Το Σύνταγμα του 1844, ένα  από τα πιο φιλελεύθερα  Συντάγματα της εποχής,

δεν κατοχύρωνε τη λαϊκή κυριαρχία , επειδή δεν υπήρχαν  σταθεροί πολιτι-

κοί  σχηματισμοί, για να εξασφαλίσουν  την άσκηση της εξουσίας από  την

πλειοψηφία  του κοινοβουλίου.

Β2  < ΣΕΛ: ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ : 154 >

Βέβαια,  στα τέλη της δεκαετίας  του 1940, οι ιδέες της  ευρωπαϊκής ενο-

ποίησης/ολοκλήρωσης δεν είχαν ακόμη μορφοποιηθεί.  Από  τη μία πλευρά,

βρίσκονταν  οι υποστηρικτές της διακυβερνητικής  συνεργασίας, η οποία

απαντά στους  κλασικούς διεθνείς οργανισμούς όπως  ο ΟΗΕ ή το  Συμβούλιο

της Ευρώπης ωστόσο,  οι οργανισμοί αυτοί λειτουργούν με βάση  την αρχή

της ομοφωνίας  και δεν μπορούν να  λειτουργήσουν ως μοχλοί ενοποίησης.

Από την άλλη πλευρά , διατυπωνόταν η ιδέα της  άμεσης δημιουργίας μιας

ευρωπαϊκής ομοσπονδίας· ωστόσο , δεν υπήρχαν ακόμη  οι προϋποθέσεις

της ενότητας και ιδιαίτερα  μια κοινή ευρωπαϊκή οικονομία : αν αποτύγχανε

μια  τέτοια προσπάθεια, τότε όλη  η σύλληψη της ευρωπαϊκής  ενότητας θα

κατέρρεε. Για την ευρωπαϊκή  ενοποίηση η διακυβερνητική συνεργασία  δεν

ήταν αρκετή,  αλλά και η  άμεση ομοσπονδιοποίηση  δεν ήταν εφικτή.

Υπήρχε  όμως και μία Τρίτη  οδός: ο λεγόμενος ≪  λειτουργισμός ≫, που πρέ-

σβευε  ότι  θα έπρεπε να ενοποιηθούν πρώτα  ορισμένοι βασικοί τομείς της οι-

κονομίας,   ώστε να δημιουργηθούν οι πρακτικές  προϋποθέσεις της ενότητας.

Η διαδικασία  αυτή θα συνέβαλε επιπλέον  στην κατοχύρωση της  ευρωπαϊκής

ειρήνης.  Μετά την επιτυχία  σε αυτά τα πεδία θα ερχόταν στο  μέλλον και η

πολιτική  ενότητα. Η αντίληψη  αυτή τέθηκε σε εφαρμογή με  τη δημιουργία

των Ευρωπαϊκών  Κοινοτήτων. Οι εκπρόσωποί  της, όπως:

οι Γάλλοι Ρομπέρ Σουμάν και Ζαν Μονέ,

ο Βέλγος Πολ-Ανρί Σπάακ,

 ο Γερμανός Κόνραντ Αντενάουερ, έμειναν στην ευρωπαϊκή μνήμη ως

   ≪ πατέρες της Ευρώπης≫.

                                               ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ

ΚΕΙΜΕΝΟ Α’

( ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΝΕΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.

ΟΜΩΣ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΝΕΣ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΟ ΔΙΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΡΙΑ)  

ΚΕΙΜΕΝΟ Β’

(ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΝΕΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.)

Γ1  α) < ΣΕΛ: ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ : 41-42 >

      Ο λόγος για τον οποίο οι επαναστατικές αλλαγές στην τεχνολογία και στην οργάνωση της βιομηχανικής παραγωγής συνέβησαν πρώτα στην Αγγλία είναι ότι εκεί υπήρχαν οι κατάλληλες  συνθήκες. Στην Αγγλία στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας ,όπου συντελέστηκε πρώτα η εκβιομηχάνιση  της

Παραγωγής , παρουσιάστηκαν, στο τελευταίο τέταρτο του 18ου αιώνα, μεγάλη αύξηση της ζήτησης βαμβακερών υφασμάτων και ταυτόχρονα αδυναμία των παραγωγών και των εμπόρων να ικανοποιήσουν αυτή τη  ζήτηση. Τεχνολογικά επιτεύγματα ωστόσο έδωσαν τη δυνατότητα μεγάλης αύξησης της παραγωγής κλωστών και υφασμάτων. Τη  μηχανική ανέμη, την ≪ κλώστρια Τζένη ≫, όπως  ονομάστηκε, ακολούθησαν άλλες εφευρέσεις και τεχνολογικές εφαρμογές τους στην παραγωγή, με αποκορύφωμα την ατμομηχανή. Στην Αγγλία εξάλλου υπήρχαν τα απαραίτητα κεφάλαια για επενδύσεις από τη συσσώρευση πλούτου που εξασφάλισε η Εμπορική Επανάσταση.

      β)< ΣΕΛ: ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ: 42 >

          

       Υπήρχε επίσης το διαθέσιμο εργατικό δυναμικό, καθώς και το αγροτικό πλεόνασμα από τις περιφράξεις κοινοτικών γαιών από τους μεγάλους γαιοκτήμονες στα κτήματά τους. Η Αγγλία διέθετε επιπλέον, σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης,  ελεγχόμενες πηγές πρώτων υλών και αγορές των βιομηχανικών προϊόντων στις αποικίες της, καθώς και τον απαραίτητο εμπορικό στόλο για την ασφαλή  μεταφορά των προϊόντων. Η χώρα αυτή διέθετε ακόμη ένα

εξαιρετικά ανεπτυγμένο σύστημα  πλωτής και οδικής συγκοινωνίας, καθώς και μεγάλες ποσότητες  γαιάνθρακα σε βάθος που επέτρεπε την εξόρυξή  του με τα μέσα της  εποχής. Στην Αγγλία επίσης είχαν ατονήσει οι μεσαιωνικές  συντεχνίες, σε βαθμό που να μην προβάλλουν προσκόμματα στην ανεξέλεγκτη παραγωγή  προϊόντων. Τέλος ,η Αγγλία διέθετε ανεπτυγμένο πιστωτικό  σύστημα, αλλά και νομοθεσία που ευνοούσε την απρόσκοπτη λειτουργία της  αγοράς. Η εκβιομηχάνιση του δευτερογενούς τομέα παραγωγής στην Αγγλία  συντελέστηκε από τον ιδιωτικό τομέα, σε καθεστώς  ακώλυτης λειτουργίας της αγοράς.

     ΚΕΙΜΕΝΟ Α’

( ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΝΕΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.)

ΚΕΙΜΕΝΟ Β’   ΚΑΙ          ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ

(ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΝΕΣ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΟ  ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΝΗΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΟΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.)

ΚΕΙΜΕΝΟ Γ’

(ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΝΕΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.

ΟΜΩΣ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΝΕΣ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΟ ΔΙΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗΣ)

Δ1  α)  < ΣΕΛ. ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ :  80-81>

     

      Τελείωσε  έτσι ο Α΄ Παγκόσμιος   Πόλεμος ύστερα

από τεράστιες  καταστροφές και μεγάλες πολιτικές  και κοινωνικές αναστατώσεις. Από τα  65 εκατομμύρια άνδρες που  επιστρατεύτηκαν κατά τη

διάρκεια του  πολέμου πάνω από  10 εκατομμύρια  σκοτώθηκαν στα διάφορα

πεδία των  μαχών και 20  εκατομμύρια τραυματίστηκαν. Τα θύματα  ανάμεσα

στους  αμάχους δεν ήταν λιγότερα από τους  νεκρούς στρατιώτες.

Δυσκολότερο να υπολογιστεί  είναι το ηθικό τίμημα  του πολέμου. Η προβολή  της νίκης ως υπέρτατου σκοπού  που δικαιολογεί όλα τα μέσα  υποβίβασε  τις  βασικές αξίες του δυτικού πολιτισμού . Ο πόλεμος  εξασθένισε και

υπονόμευσε θεσμούς  και αξίες, όπως την κοινοβουλευτική  δημοκρατία, τα

φιλελεύθερα ιδεώδη και την  ελεύθερη οικονομία, και  εισήγαγε ή επέτεινε

άλλους  θεσμούς, όπως τον  κρατικό παρεμβατισμό στην οικονομία  και την

παρέμβαση  των στρατιωτικών στην πολιτική.

       β)< ΣΕΛ.ΣΧΟΛ.ΒΙΒΛΙΟΥ:   81 >

Ο πόλεμος  οδήγησε επίσης στην  αναθεώρηση πολλών αρχών και δογμάτων που ρύθμιζαν έως τότε τις  διεθνείς σχέσεις. Η δήλωση του  προέδρου

των ΗΠΑ Ουίλσον  (Woodrow Wilson) για την  αυτοδιάθεση των λαών (τα περίφημα ≪    14 σημεία ≫), που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο  του 1918, προσέδωσε

ιδεολογική  υπόσταση στη σύρραξη και επιτάχυνε  την αποσταθεροποίηση

και τη διάλυση  των δύο πολυεθνικών αυτοκρατοριών της  Ευρώπης, της

Αυστροουγγαρίας  και της Οθωμανικής  Αυτοκρατορίας.

Το κόστος του πολέμου αποδείχτηκε  πολύ μεγαλύτερο από  αυτό που

Μπορούσαν  να υπολογίσουν το 1914 οι  αντίπαλοι. Τόσο οι  εδαφικές υποσχέσεις όσο  και τα δάνεια περιέπλεξαν  ακόμη περισσότερο τις διακρατικές σχέσεις,  αύξησαν τις ξένες επιρροές και  επεμβάσεις και υποβίβασαν

Γενικά  το επίπεδο των διεθνών σχέσεων.

 Για να  κερδηθούν η Ιταλία και η Ελλάδα, οι Σύμμαχοι προέβησαν σε  παραχωρήσεις σε βάρος της Αυστρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι οποίες  δεν ήταν δυνατόν να ικανοποιηθούν χωρίς να προκαλέσουν  αναστατώσεις που δε συνέφεραν ούτε στους ηττημένους ούτε στους  νικητές.  Ανάλογες ήταν οι επιδράσεις των συγκρουόμενων συμμαχικών υποσχέσεων στους Άραβες και στους Εβραίους.

 Τόσο η Βρετανία όσο  και η Γαλλία, αλλά  κυρίως η πρώτη,  υποστήριξαν

την  επανάσταση των Αράβων και  προώθησαν την εθνική αποκατάστασή

τους , ενώ παράλληλα υποσχέθηκαν  (η Βρετανία ανέλαβε επίσημα το 1917)

να προωθήσουν την ίδρυση  εθνικής εστίας των  Εβραίων

                                         ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ :             ΑΓΓΕΛΟΣ -ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΑΡΝΑΚΙΩΤΗΣ